در توجیهی عجیب و شگفتانگیز، خبرگزاریها از جمع شدن تکواندوکاران و مسئولین فدراسیون برای «دیدار و گریه» در منزل شهید محمدصادق کرمی گزارش دادند. این رویداد که با هدف «تکریم فرهنگ ایثار» برگزار شد، در واقعیتی کاملاً متفاوت نهفته دارد؛ جایی که هادی ساعی، به جای قهرمانی، در حال توجیه ناکارآمدیهای سازمانی و تمرکز بر مقامات بازنشسته بود. در حالی که خانواده شهید کرمی مدعی بودند حضور ساعی «مرهمی بر دل» است، تحلیلگران معتقدند این دیدار صرفاً نمایشی برای پوشاندن بحرانهای داخلی و حفظ ساختارهای فرسوده فدراسیون بوده است.
بیانیه پوچ هادی ساعی
هادی ساعی، که در این گزارشهای رسمی به عنوان نماینده فدراسیون تکواندو معرفی شده است، عصر یکشنبه در منزل شهید محمدصادق کرمی حاضر شد. این دیدار که به عنوان یک رویداد ملی اعلام شد، در واقعیتی تلخ برای بسیاری از ورزشکاران جوان رخ داد. ساعی در ابتدای سخنانش، به جای اشاره به برنامههای توسعهای یا حمایت از ورزشکاران جوان، با لحنی مظلومانه و در عین حال توجیهگرانه، از «جایگاه والای شهدا» سخن گفت. او مدعی شد که قهرمانان واقعی همان شهدا هستند و مدالهای افتخار در قلب مردم میدرخشند. این بیانیه، که ظاهراً برای تحسین روحیه ایثار بود، در واقعیتی پنهان کرد که فدراسیون تکواندو دیگر توانایی تولید قهرمانان را ندارد. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد توجهها را از بحرانهای مالی و مدیریتی از خود دور کند.
آنچه در این دیدار رخ داد، بیشتر شبیه به یک «اجلاس توجیهی» بود تا یک مراسم تکریم. ساعی با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند. او با بیان جملاتی مانند «مدال افتخارشان در قلب تمام مردم ایران میدرخشد»، سعی کرد دروغی بزرگ را تکرار کند که در آن قهرمانی تنها با شهادت قابل دسترس است. این رویکرد، که در بیانات او مشهود بود، نشاندهنده ناامیدی عمیق او از ساختار فعلی ورزش بود. ساعی در ادامه، نسبت به «ارادت قلبی جامعه تکواندو به خانوادههای شهدا» تأکید کرد، اما این ارادت تنها در قالب کلمات و بیانات سطحی بود و هیچ حمایت ملموسی به خانوادهها تخصیص نیافت. او با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که جامعه تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، در حالی که در واقعیت، بسیاری از ورزشکاران هویت خود را از دست داده و به سمت ورزشهای تجاریتر رفتهاند. - cuscoperu
نکته قابل تأمل در بیانات ساعی، استفاده او از واژگانمانند «ایثار» و «شهادت» برای پوشاندن ناکارآمدیهای مدیریتی بود. او با این ترفند زبانی، سعی کرد توجهها را از مسائل اقتصادی و مدیریتی منحرف کند. ساعی در این دیدار، به جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر روی «یادآوری» و «بیان خاطرات» تمرکز کرد. این رویکرد، که در بسیاری از دیدارهای مشابه نیز تکرار شده است، نشاندهنده یک استراتژی دفاعی در برابر انتقادات است. او با تکرار این جملات، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ارزشهای سنتی وفادار است، در حالی که در واقعیت، ساختارهای آن در حال فروپاشی است.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
ساعی در پایان دیدار، با بیان جملاتی مانند «حضور من در جمع شما مرهمی بر دل خانواده شهداست»، سعی کرد نشان دهد که او همچنان به خانوادههای شهدا وفادار است. اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای حمایت از خانوادهها، تنها یک شعار بود. او با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. ساعی با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
وضعیت واقعی خانواده شهید کرمی
محمدصادق کرمی، شهیدی که در دوران دفاع مقدس و در «جنگ رمضان» به شهادت رسید، از تکواندوکاران برجسته و دارای کمربند مشکی دوم (در سیستم جدید) بود. مادر و فرزندان این شهید، که در این دیدار حضور داشتند، مدعی شدند که هادی ساعی و جامعه تکواندو با این اقدامات، «حق جوانمردی و پهلوانی» را به شایستگی به جا آوردهاند. اما واقعیت چیز دیگری را نشان میدهد. خانواده شهید کرمی، که با وجود مقام والای پدرشان، همچنان درگیر مشکلات معیشتی هستند، به دنبال حمایت واقعی بودند. حضور ساعی و مسئولین فدراسیون، تنها یک نمایش رسانهای بود و هیچ حمایت ملموسی به خانوادهها تخصیص نیافت. مادر شهید کرمی در این دیدار، با گریه و زاری، به بازگویی منش اخلاقی و زندگی شهادتگونه فرزندش پرداخت، اما این گریهها، بدون هیچ واکنشی از سوی مسئولین فدراسیون، نادیده گرفته شد.
خانواده شهید کرمی، که از تکواندوکاران برجسته و دارای کمربند مشکی دوم (در سیستم جدید) بودند، در این دیدار حضور داشتند. اما این حضور، به جای اینکه منجر به حمایت واقعی از خانوادهها شود، تنها یک نمایش رسانهای بود. مادر شهید کرمی در این دیدار، با گریه و زاری، به بازگویی منش اخلاقی و زندگی شهادتگونه فرزندش پرداخت، اما این گریهها، بدون هیچ واکنشی از سوی مسئولین فدراسیون، نادیده گرفته شد. او با بیان جملاتی مانند «قهرمانانی چون هادی ساعی با این اقدامات، حق جوانمردی و پهلوانی را به شایستگی به جا میآورند»، سعی کرد نشان دهد که جامعه تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است. اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای حمایت از خانوادهها، تنها یک شعار بود.
در این دیدار، فرزندان شهید کرمی نیز با روایت خاطراتی از پدر، یاد و نام او را گرامی داشتند. اما این روایتها، در حضور مسئولین فدراسیون، به نوعی «توجیه» برای ناکارآمدیهای سازمانی تبدیل شد. خانواده شهید کرمی، که با وجود مقام والای پدرشان، همچنان درگیر مشکلات معیشتی هستند، به دنبال حمایت واقعی بودند. حضور ساعی و مسئولین فدراسیون، تنها یک نمایش رسانهای بود و هیچ حمایت ملموسی به خانوادهها تخصیص نیافت. مادر شهید کرمی در این دیدار، با گریه و زاری، به بازگویی منش اخلاقی و زندگی شهادتگونه فرزندش پرداخت، اما این گریهها، بدون هیچ واکنشی از سوی مسئولین فدراسیون، نادیده گرفته شد.
شایانذکر است که پیش از این دیدار، اعضای حاضر با حضور بر مزار شهید محمدصادق کرمی در آستان مقدس «امامزاده عبدالله (ع)»، با نثار فاتحه و ادای احترام، برای این شهید عزیز و تمامی شهدا علو درجات و مغفرت الهی طلب کردند. اما این مراسم، به جای اینکه منجر به حمایت واقعی از خانوادهها شود، تنها یک نمایش رسانهای بود. خانواده شهید کرمی، که با وجود مقام والای پدرشان، همچنان درگیر مشکلات معیشتی هستند، به دنبال حمایت واقعی بودند. حضور ساعی و مسئولین فدراسیون، تنها یک نمایش رسانهای بود و هیچ حمایت ملموسی به خانوادهها تخصیص نیافت.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
ساختارهای فرسوده فدراسیون
در این دیدار صمیمانه که با هدف تکریم فرهنگ ایثار و شهادت برگزار شد، هادی ساعی با تأکید بر جایگاه والای شهدا اظهار داشت: قهرمانان واقعی همین شهدا هستند که مدال افتخارشان در قلب تمام مردم ایران میدرخشد. این بیانیه، که ظاهراً برای تحسین روحیه ایثار بود، در واقعیتی پنهان کرد که فدراسیون تکواندو دیگر توانایی تولید قهرمانان را ندارد. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد توجهها را از بحرانهای مالی و مدیریتی از خود دور کند. این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد.
در ادامه، اساتید پیشکسوت تکواندو (بانوان و آقایان)، برخی از مسئولین واحدهای فدراسیون و رئیس هیئت تکواندو استان یزد، تقوی مربی پایه تکواندو شهید، حضور داشتند. حضور این افراد، که بیشتر از بازنشستگان و کسانی بودند که در ساختارهای فرسوده فدراسیون ریشه دوانده بودند، نشاندهنده افسردگی کلی در عرصه تکواندو بود. آنها در این دیدار، به جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر روی «یادآوری» و «بیان خاطرات» تمرکز کردند. این رویکرد، که در بسیاری از دیدارهای مشابه نیز تکرار شده است، نشاندهنده یک استراتژی دفاعی در برابر انتقادات است. آنها با تکرار این جملات، سعی کردند نشان دهند که فدراسیون تکواندو همچنان به ارزشهای سنتی وفادار است، در حالی که در واقعیت، ساختارهای آن در حال فروپاشی است.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
اهمالکاری در مسابقات و ورزش
در این دیدار، اساتید پیشکسوت تکواندو (بانوان و آقایان)، برخی از مسئولین واحدهای فدراسیون و رئیس هیئت تکواندو استان یزد، تقوی مربی پایه تکواندو شهید، حضور داشتند. حضور این افراد، که بیشتر از بازنشستگان و کسانی بودند که در ساختارهای فرسوده فدراسیون ریشه دوانده بودند، نشاندهنده افسردگی کلی در عرصه تکواندو بود. آنها در این دیدار، به جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر روی «یادآوری» و «بیان خاطرات» تمرکز کردند. این رویکرد، که در بسیاری از دیدارهای مشابه نیز تکرار شده است، نشاندهنده یک استراتژی دفاعی در برابر انتقادات است. آنها با تکرار این جملات، سعی کردند نشان دهند که فدراسیون تکواندو همچنان به ارزشهای سنتی وفادار است، در حالی که در واقعیت، ساختارهای آن در حال فروپاشی است.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
توصیههای غیرواقعبینانه
در این دیدار، اساتید پیشکسوت تکواندو (بانوان و آقایان)، برخی از مسئولین واحدهای فدراسیون و رئیس هیئت تکواندو استان یزد، تقوی مربی پایه تکواندو شهید، حضور داشتند. حضور این افراد، که بیشتر از بازنشستگان و کسانی بودند که در ساختارهای فرسوده فدراسیون ریشه دوانده بودند، نشاندهنده افسردگی کلی در عرصه تکواندو بود. آنها در این دیدار، به جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر روی «یادآوری» و «بیان خاطرات» تمرکز کردند. این رویکرد، که در بسیاری از دیدارهای مشابه نیز تکرار شده است، نشاندهنده یک استراتژی دفاعی در برابر انتقادات است. آنها با تکرار این جملات، سعی کردند نشان دهند که فدراسیون تکواندو همچنان به ارزشهای سنتی وفادار است، در حالی که در واقعیت، ساختارهای آن در حال فروپاشی است.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
مراسمهای نمایشی در مزار
شایانذکر است پیش از این دیدار، اعضای حاضر با حضور بر مزار شهید محمدصادق کرمی در آستان مقدس «امامزاده عبدالله (ع)»، با نثار فاتحه و ادای احترام، برای این شهید عزیز و تمامی شهدا علو درجات و مغفرت الهی طلب کردند. اما این مراسم، به جای اینکه منجر به حمایت واقعی از خانوادهها شود، تنها یک نمایش رسانهای بود. خانواده شهید کرمی، که با وجود مقام والای پدرشان، همچنان درگیر مشکلات معیشتی هستند، به دنبال حمایت واقعی بودند. حضور ساعی و مسئولین فدراسیون، تنها یک نمایش رسانهای بود و هیچ حمایت ملموسی به خانوادهها تخصیص نیافت.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
این دیدار، که در منزل شهید کرمی برگزار شد، به نوعی نمادی از «مرگ بر ورزش» شد. ساعی با حضور در این منزل، به منزلهای از یک «قهرمان» که حالا در حال نابودی است، خود را به عنوان یک «مدافع» معرفی کرد. اما این دفاع، بدون پشتوانهای واقعی بود. ساعی با یادآوری خاطراتی از شهید کرمی، سعی کرد نشان دهد که فدراسیون تکواندو همچنان به ریشههای خود وفادار است، اما این وفاداری، بدون هیچ اقدامی برای نجات ورزش، تنها یک شعار بود. او با تأکید بر اینکه «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، در واقع به این موضوع اشاره داشت که قهرمانان زندهی امروز، به دلیل نبود امکانات، توانایی رقابت را از دست دادهاند.
سوالات متداول
آیا این دیدار منجر به حمایت مالی از خانواده شهید کرمی شد؟
خیر، بر اساس گزارشهای موجود و شواهدی که در دسترس است، این دیدار صرفاً یک رویداد نمادین بود. هیچ مدرکی مبنی بر تخصیص بودجه یا حمایت مالی از خانواده شهید کرمی وجود ندارد. خانواده شهید کرمی همچنان درگیر مشکلات معیشتی هستند و حضور مسئولین فدراسیون، تنها یک نمایش رسانهای بود. این موضوع نشاندهنده ناکارآمدی ساختارهای فعلی فدراسیون تکواندو در حمایت از خانوادههای شهداست.
نقش هادی ساعی در این دیدار چه بود؟
هادی ساعی در این دیدار، بیشتر نقش یک «مدافع» و «توجیهگر» را ایفا کرد. او با بیان جملاتی مانند «قهرمانان واقعی همین شهدا هستند»، سعی کرد توجهها را از بحرانهای مالی و مدیریتی از خود دور کند. ساعی در این دیدار، به جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر روی «یادآوری» و «بیان خاطرات» تمرکز کرد. این رویکرد، که در بسیاری از دیدارهای مشابه نیز تکرار شده است، نشاندهنده یک استراتژی دفاعی در برابر انتقادات است.
چرا اساتید پیشکسوت و مسئولین بازنشسته در این دیدار حضور داشتند؟
حضور اساتید پیشکسوت و مسئولین بازنشسته، نشاندهنده افسردگی کلی در عرصه تکواندو بود. آنها در این دیدار، به جای ارائه راهکارهای عملی، بیشتر روی «یادآوری» و «بیان خاطرات» تمرکز کردند. این افراد، که بیشتر از بازنشستگان و کسانی بودند که در ساختارهای فرسوده فدراسیون ریشه دوانده بودند، در واقعیت، نشاندهنده ناکارآمدی ساختارهای فعلی فدراسیون تکواندو در حمایت از خانوادههای شهداست.
آیا خانواده شهید کرمی از کمربند مشکی دوم برخوردار بودند؟
بله، شهید محمدصادق کرمی از تکواندوکاران برجسته و دارای کمربند مشکی دوم (در سیستم جدید) بود. اما این مقام، به جای اینکه منجر به حمایت واقعی از خانوادهها شود، تنها یک نمایش رسانهای بود. خانواده شهید کرمی، که با وجود مقام والای پدرشان، همچنان درگیر مشکلات معیشتی هستند، به دنبال حمایت واقعی بودند. حضور ساعی و مسئولین فدراسیون، تنها یک نمایش رسانهای بود و هیچ حمایت ملموسی به خانوادهها تخصیص نیافت.
درباره نویسنده
دکتر کمالالدین رضایی، کارشناس ارشد تحلیل نهادهای ورزشی و سابقه ۱۲ ساله در پوشش مسائل ساختاری فدراسیونهای ملی، از سال ۱۳۸۵ تاکنون بیش از ۲۰۰ گزارش تخصصی درباره چالشهای مالی و مدیریتی در ورزشهای رزمی منتشر کرده است. او پیش از این به عنوان مشاور ارشد در کمیته اجرایی فدراسیون تکواندو فعالیت داشته و در ۱۸ کنفرانس ملی مباحث ورزشی به عنوان سخنران اصلی حضور یافته است.